
Ένα παραδοσιακό κτίριο στο υπαίθριο μουσείο Νιχόν Μινκαέν στο πάρκο Ίκουτα Ριόκουτσι.

Ένα παραδοσιακό κτίριο στο υπαίθριο μουσείο Νιχόν Μινκαέν στο πάρκο Ίκουτα Ριόκουτσι.

Ο αρκούδος ταχυδρόμος “Posukuma” (η μασκότ των Ιαπωνικών Ταχυδρομείων) μαζί με το μικρό “Posukoguma” σε φθινοπωρινή ατμόσφαιρα στο Κεντρικό Ταχυδρομείο του Τόκιο, δίπλα στον Σταθμό του Τόκιο.

Το ποδήλατο αποτελεί ένα από τα πιο δημοφιλή μέσα μετακίνησης στην Ιαπωνία, γι’ αυτό και σε ολόκληρη τη χώρα υπάρχουν αμέτρητοι χώροι στάθμευσης, επί πληρωμή, ποδηλάτων. Στη φωτογραφία ένας από αυτούς που βρίσκεται σε σταθμό της περιοχής Ασάο στο Καουασάκι του νομού Καναγκάουα.

Το Πάρκο Γιογιόγκι στην Σιμπούγια του Τόκιο ντύνεται στα φθινοπωρινά χρώματα.

Το φθινόπωρο είναι και η εποχή των «κακί» (柿), δηλαδή των λωτών. Στην περιοχή Γιουριγκαόκα του Καουασάκι, έξω από ένα σπίτι, ένας καλλιεργητής έχει τοποθετήσει ένα μικρό αυτοσχέδιο πάγκο όπου πουλάει τα φρούτα του. Ο ένας λωτός κοστίζει 70 γιεν (περίπου 0,4 ευρώ) και ο πελάτης απλώς αφήνει το αντίτιμο στον κουμπαρά.
Αν κάποιος θέλει περισσότερες πληροφορίες ή έχει απορίες, μπορεί να επικοινωνήσει απευθείας με τον καλλιεργητή μέσω Instagram ή LINE, όπου είναι διαθέσιμες σχετικές λεπτομέρειες για τα προϊόντα.
Τέτοια πρακτική είναι συνηθισμένη στην Ιαπωνία: προϊόντα πωλούνται χωρίς την παρουσία του πωλητή, με την πληρωμή να εναπόκειται στην τιμιότητα των πελατών – κάτι που θεωρείται αυτονόητο στην ιαπωνική καθημερινότητα και αντικατοπτρίζει την βαθιά ριζωμένη εμπιστοσύνη και την κοινωνική συνείδηση που επικρατεί στη χώρα.


Μισή (όπως λέει η παροιμία) ή ολόκληρη, η καθαριότητα είναι αρχοντιά. Εδώ σε ένα τρένο της γραμμής Odakyu στο δυτικό Τόκιο.

Ο Νοέμβριος μπήκε και ήδη η φύση έχει ντυθεί στα χρώματα του φθινοπώρου. Όπως σε αυτήν τη λεωφόρο με τα χρυσοκίτρινα γκίνγκο στην πόλη Τάμα του δυτικού Τόκιο.

Ένα κοριτσάκι κοιτάζει τις “κίκου νινγκιό” (κούκλες στολισμένες με χρυσάνθεμα) στο Φεστιβάλ Χρυσανθέμων που διοργανώνεται από τις 1 μέχρι τις 23 Νοεμβρίου στο σιντοϊστικό ιερό Γιουσίμα Τέντζιν στον δήμο Μπούνκιο του Τόκιο.

Βγαίνοντας από τον σταθμό Οτσανομίζου από την έξοδο Hijiribashi και αφού διασχίσετε την τοξωτή γέφυρα Χιτζίρι πάνω από τον ποταμό Κάντα, μπορεί να παρατηρήσετε στα κάγκελα το σχέδιο μιας εκκλησίας. Πρόκειται για τον ορθόδοξο καθεδρικό ναό της Αναστάσεως, γνωστό ως Νικολάι-ντο (ή Νικοράι-ντο) ο οποίος βρίσκεται περίπου τρία λεπτά με τα πόδια από το σημείο αυτό (από την μεριά του σταθμού).



Στάση λεωφορείου με έργα ουκιγιόε του Χοκουσάι έξω από το στάδιο σούμο Ριογκόκου Κοκούγκικαν, στον δήμο Σουμίντα του Τόκιο.
Ο πιο γνωστός Ιάπωνας καλλιτέχνης γεννήθηκε και έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην περιοχή Σουμίντα.


Ένα τρένο διασχίζει την Γέφυρα του ποταμού Σουμίντα (γραμμή Σόμπου) υπό το “βλέμμα” του Tokyo Skytree.

H αντανάκλαση του Tokyo Skytree στο κτίριο που στεγάζει τα κεντρικά της ζυθοποιίας Aσάχι στην όχθη του ποταμού Σουμίντα στο Τόκιο. Το κτίριο έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να θυμίζει ποτήρι γεμάτο με μπύρα και αφρό στην κορυφή.

Για να έχετε και μια πλήρη εικόνα, δείτε εδώ