Κείμενο-φωτογραφίες:
Κώστας Βλάχος
Ταξίδι στην Ιαπωνία. Ποτέ δεν είναι αρκετός ο χρόνος.
Στη χώρα που το πράσινο χαίρεται που είναι πράσινο.
Τον Σεπτέμβριο του 2025 επισκέφτηκα την Ιαπωνία για δεύτερη φορά. Αυτή τη φορά αποφάσισα να μείνω δύο εβδομάδες στο Τόκιο και από εκεί να κάνω μονοήμερες εκδρομές σε μέρη που πάντα ήθελα να δω. Είναι όμως εφικτό; Φτάνει τελικά ο χρόνος; Η απάντηση είναι και ναι και όχι.
Ένας από τους βασικούς στόχους του ταξιδιού μου ήταν να δω ζωντανά συγκροτήματα και καλλιτέχνες που αγαπώ. Καθώς οι ημερομηνίες των συναυλιών ήταν ήδη «κλειδωμένες», έμενε να αξιοποιήσω τις υπόλοιπες μέρες για τις εκδρομές μου.
Ο καιρός γενικά ήταν σύμμαχός μου, όμως για ακόμη μία φορά τα σύννεφα δεν μου χάρισαν τη θέα του όρους Φούτζι. Αξιοποίησα ένα τριήμερο πάσο για τις πιο απομακρυσμένες περιοχές ώστε να έχω λιγότερα έξοδα, καθώς και εκπτωτικά εισιτήρια για δύο ακόμη περιοχές.
Έμεινα σε ένα ξενοδοχείο στην περιοχή Sugamo, κοντά στη γραμμή Yamanote που βολεύει αφάνταστα για τις μετακινήσεις. Η περιοχή έχει μια αγορά που είναι γνωστή και ως το «Harajuku για κυρίες μεγαλύτερης ηλικίας» οπότε δεν βρήκα κάτι για μένα. Έφαγα όμως πεντανόστιμο nikuman και έβγαλα φωτογραφία μπροστά από το “Sugamon no Oshiri” (ο «πισινός» του Sugamon), ένα χιουμοριστικό έκθεμα το οποίο έχω την εντύπωση ότι περιφέρουν σε φεστιβάλ. Σύμφωνα με την παράδοση αν το χαϊδέψεις φέρνει καλή τύχη. Ο Sugamon είναι η μασκότ της περιοχής και φυσικά πριν φύγω αγόρασα δύο λούτρινα. Πολλές περιοχές έχουν τη δική τους μασκότ οπότε κάντε μια αναζήτηση μήπως εκεί που θα πάτε έχει κάποια.
Γνωρίζω επίσης πως παλαιότερα στην περιοχή υπήρχαν φυλακές για «ανεπιθύμητους».
Πήγα και στην ψαραγορά Tsukiji, παρότι οι περισσότεροι μου είπαν ότι δεν αξίζει πλέον. Είχε πάρα πολύ κόσμο και το φαγητό δεν με ενθουσίασε ιδιαίτερα, αλλά τελικά ήταν μια ευχάριστη βόλτα.
Στο Τόκιο μπορεί κανείς να βρει αρκετά παζάρια, εγώ επισκέφθηκα το Oi Racecourse Flea Market. Καλό είναι να πάτε πολύ νωρίς γιατί γεμίζει με κόσμο γρήγορα και όσο περνάει η ώρα μειώνονται οι επιλογές για αγορές. Θα βρείτε πολλά ρούχα και αξεσουάρ κυρίως για γυναίκες, καθώς και άφθονα μικροπράγματα σχετικά με άνιμε και μάνγκα.
Η πρώτη εκδρομή ήταν στο Yorokeikoku στον νομό Chiba, για περπάτημα μέχρι τον καταρράκτη Awamata. Το ταξίδι με τα τρένα ήταν αρκετά χρονοβόρο και τα φθινοπωρινά χρώματα δεν είχαν κάνει ακόμη την εμφάνισή τους. Αν δεν ήταν κλειστό ένα κομμάτι του κυκλικού μονοπατιού θα ήταν ακόμα καλύτερα. Νομίζω πως η περιοχή αξίζει περισσότερο την επίσκεψη σε πιο κρύα εποχή και ιδανικά με τουλάχιστον μία διανυκτέρευση ώστε να υπάρχει χρόνος για περισσότερο περπάτημα, μια βόλτα στο χωριό Otaki και μια επίσκεψη σε κάποιο onsen.
Δεύτερη εκδρομή Karuizawa στον νομό Nagano για περπάτημα μέχρι τον καταρράκτη Shiraito. Και εδώ χρειάστηκε αρκετός χρόνος για να φτάσω, αλλά άξιζε τον κόπο. Υπάρχουν μονοπάτια εύκολα και πιο δύσκολα. Εγώ ακολούθησα ένα εύκολο μονοπάτι μέχρι ένα συγκεκριμένο σημείο και μετά επέστρεψα. Σε κάποιο σημείο υπήρχε πινακίδα που προειδοποιούσε για αρκούδες στην περιοχή και με όσα διαβάζω τελευταία, ευτυχώς δεν συνάντησα καμία. Η θερμοκρασία ήταν αισθητά χαμηλότερη από το Τόκιο, κάτι που έκανε το περπάτημα στο βουνό ακόμη πιο ευχάριστο. Ο καταρράκτης δεν είναι ψηλός, αλλά είναι ωραία να περάσεις την ώρα σου τρώγοντας ένα σνακ ή πίνοντας ένα τοπικό ποτό. Το Nagano ανέβηκε πολύ στην εκτίμηση μου για το sake και τις μπύρες του.
Tέλος, λόγω της χαμηλής θερμοκρασίας αποφάσισα να πάω σε ένα onsen για να χαλαρώσω.
Τρίτη εκδρομή Nikko στον νομό Tochigi και περπάτημα στη λίμνη Chuzenji. Αργότερα είχα σκοπό να πάω και στα μνημεία παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς αλλά είχα ήδη αργήσει πολύ. Γι’ αυτό και στο Nikko θα πρότεινα να μείνετε μια ακόμη μέρα για να πάτε σε κάποιο onsen και στο θεματικό πάρκο Nikko Edomura.
Όταν έφτασα στον σταθμό του Nikko, υπήρχαν άτομα μεγαλύτερης ηλικίας που μοίραζαν φυλλάδια για την περιοχή. Μια κυρία με ρώτησε από πού είμαι και, όταν της είπα Ελλάδα, μου απάντησε ότι είχε σπουδάσει αρχαία ελληνικά στο πανεπιστήμιο και πως θα ήθελε πολύ να επισκεφθεί τη χώρα μας.
Το μονοπάτι γύρω από τη λίμνη απαιτεί πολλές ώρες οπότε αποφάσισα να πάω μόνο μέχρι τον καταρράκτη Kegon. Ήταν καλά αλλά στα μέσα της πεζοπορίας άρχισε να ψιλοβρέχει και αναγκάστηκα να επιστρέψω. Κάθισα σε ένα μαγαζάκι όσο έβρεχε και ήπια μια τοπική μπύρα.
Στον γυρισμό έφαγα πεντανόστιμο yuba manjuu και ramen που ήταν ό,τι χρειαζόμουν για να ολοκληρωθεί η μέρα.
Τέταρτη εκδρομή Kawagoe στον νομό Saitama. Μια βόλτα στους ναούς που ήταν αρκετά όμορφα και μετά στην περιοχή που ονομάζεται και «μικρό Edo». Δεν ήταν κάτι το πολύ εντυπωσιακό, όσο δηλαδή περίμενα, και σχετικά νωρίς επέστρεψα στο Τόκιο.
Πέμπτη εκδρομή στο Enoshima στην Kanagawa. Την ημέρα αυτή είχε τόση ζέστη που θα μπορούσα να έχω ετοιμαστεί για μπάνιο στη θάλασσα. Γι’ αυτό και πολλοί αγόραζαν παγωτό, kakigoori και κρύο αγγούρι κρύο σε καλαμάκι, κάτι που είδα για πρώτη φορά.
Είναι ένα πολύ όμορφο μέρος για να περπατήσεις και να χαλαρώσεις μέσα στη φύση, ενώ παράλληλα υπάρχουν αρκετά σημεία για να καθίσεις για φαγητό ή ποτό.
Τέλος Hakone, επίσης στην Kanagawa. Το πάσο που αγόρασα, και κοστίζει λιγότερο από 40 ευρώ, καλύπτει όλα τα μέσα από τον σταθμό Shinjuku μέχρι και την επιστροφή στο Τόκιο (μπορεί να έχουν γίνει αλλαγές όταν πάτε οπότε καλό είναι να ελέγξετε την επίσημη ιστοσελίδα για ενημερωμένες πληροφορίες). Για αυτήν την εκδρομή πάντως, αξίζει σίγουρα αν θέλετε να κάνετε οικονομία.
Το τρένο μέχρι την Odawara μπορεί να παίρνει 1,5-2 ώρες, αλλά τα τελεφερίκ, το λεωφορείο και το τουριστικό καράβι προσθέτουν πολλές ακόμη ώρες στη συνολική μετακίνηση οπότε ναι μεν γίνεται να πάει κάποιος αυθημερόν, αλλά ίσως είναι καλύτερα να μείνετε σε κάποιο κοντινό μέρος και να επιστρέψετε την επόμενη μέρα.
Πάντως, ήταν πραγματικά πάρα πολύ όμορφα και αξίζει 100% να πάτε, αλλά να έχετε υπόψη ότι είναι σχεδόν αδύνατο να μην συναντήσετε συνωστισμό από τουρίστες.
Φυσικά, κατέβηκα στο Owakudani για να φάω τα περίφημα μαύρα αυγά που βράζουν στις θερμές πηγές. Στη συνέχεια, πέρασα με το καράβι απέναντι στο Moto Hakone για να πάω στο πασίγνωστο torii. Δυστυχώς είχε τόσο κόσμο που έπρεπε να περιμένω στην ουρά μια ώρα για να βγάλω φωτογραφία και είχε πια σκοτεινιάσει.
Όσο ήμουν στο Τόκιο δεν παρέλειψα να δώ αγώνες σούμο αφού εκείνες τις μέρες θα διεξάγονταν το Aki Basho. Με τα εισιτήρια υπάρχει θέμα καθώς την ημέρα που έγιναν διαθέσιμα online εξαντλήθηκαν σε ελάχιστο χρονικό διάστημα και αναγκάστηκα να πάρω από tour provider σε μεγαλύτερη τιμή και χωρίς να μπορώ να επιλέξω θέση. Ήταν όμως φοβερή εμπειρία. Παλιότερα παρακολουθούσα φανατικά όλα τα μεγάλα τουρνουά, την περίοδο που πρώτη φορά έγινε Yokozuna ο Μογγόλος αθλητής Asashoryu και πάσχιζε για τον τίτλο ο Ιάπωνας Chiyotaikai αν και δεν τα κατάφερε. Έτσι γνώριζα για τη διαδικασία και τους τρόπους επίθεσης που χρησιμοποιούν. Το υποτιθέμενο τουρ μας έφαγε αρκετό χρόνο και δυστυχώς δεν πήγα στο μουσείο γιατί ήθελα να πάω κατευθείαν να δω τους αγώνες.
Επισκέφτηκα και ένα κοντινό εστιατόριο για να δοκιμάσω το φαγητό των αθλητών του σούμο που λέγεται chanko nabe και είναι πολύ νόστιμο.
Είδα αρκετά live αλλά το κορυφαίο ήταν του συγκροτήματος Onmyouza που είναι το αγαπημένο μου ιαπωνικό γκρουπ. Η παρουσία τους με έκανε να κλαίω από τη χαρά μου. Στη σκηνή εμφανίζονται με κιμονό και σε κάποια κομμάτια όλο το κοινό σηκώνει βεντάλιες κάνοντας μια μίνι χορογραφία. Αναφέρονται πολύ στην περίοδο Heian και αντλούν τη θεματολογία τους από την ιαπωνική μυθολογία, τα φαντάσματα και τους θρύλους.
Τον υπόλοιπο μου χρόνο τον πέρασα είτε σε ψώνια είτε παίζοντας mahjong. Είναι ένα παιχνίδι που μου αρέσει ιδιαίτερα και θα μπορούσα να παίζω κάθε μέρα αν έμενα μόνιμα στην Ιαπωνία.
Συμβουλή για όσους φορούν γυαλιά. Αξίζει να επισκεφθείτε ένα κατάστημα οπτικών για να κάνετε μέτρηση και να παραγγείλετε γυαλιά. Σε πολλά καταστήματα είναι έτοιμα πολύ γρήγορα – ακόμη και μέσα σε 30 λεπτά. Στη δική μου περίπτωση, επειδή τα γυαλιά ήταν πολυεστιακά, τα παρέλαβα μετά από μερικές ημέρες. Είναι η δεύτερη φορά που το κάνω και πραγματικά συμφέρει οικονομικά, καθώς είναι πολύ φθηνότερα σε σχέση με την Ελλάδα.
Επίσης καλό θα ήταν να ξεκινάτε πολύ νωρίς αν είναι να πάτε κάπου μακριά. Οι αποστάσεις είναι μεγάλες και θα χαθεί πολύτιμος χρόνος. Σε κάποιες περιοχές τα μαγαζιά αλλά και τα σημεία τουριστικού ενδιαφέροντος κλείνουν πολύ νωρίς.
Τι μου έμεινε όμως περισσότερο από το ταξίδι; Η καθαριότητα. Όπου και να έβλεπα ήταν όμορφα και τακτοποιημένα. Ακόμα και το πράσινο σε νησίδες και το πρανές χαιρόταν που ήταν πράσινο και έδειχνε όμορφο και ζωντανό. Η σύγκριση με την Αθήνα που το πρόβλημα με τα σκουπίδια έχει φτάσει σε σημείο μη αναστρέψιμο είναι προφανής.
Ο χρόνος όμως και πάλι ήταν λίγος. «Μα γιατί να ξαναπάς; Τόσα άλλα μέρη έχει στον κόσμο». Αυτό ακούω από πολύ κόσμο αλλά όσες φορές κι αν πάω θα υπάρχουν ακόμα πράγματα που δεν έκανα και μόλις επιστρέφω στην Ελλάδα το μυαλό μου θα παραμένει εκεί.
Φωτογραφίες
Δείτε και το πρώτο ταξίδι μου